»Ich nähre mit dem,
wovon ich mich selbst ernähre.«

»...inde pasco, unde pascor...«

Augustinus Aurelius, Sermo 339, 4

 
»Karmię was tym,
czym sam żyję.«

BOTSCHAFT FÜR DIE WOCHE - MEDYTACJA TYGODNIA
P. Teodor Puszcz SChr

 
 

Transfiguratio Domini
Bonanus von Pisa, Bronzetür im Dom zu Pisa (um 1180)
Quelle: Ursula Mende. Bronzetüren des Mittelalters 800-1200. München 1983,
S. 177
2. Fastensonntag

Am 2. Fastensonntag steht die Verklärung Jesu (Mk 9, 1-10) im Mittelpunkt der Liturgie. Das Ereignis am Berge Tabor ist zum Lieblingsthema der Künstler geworden. Es gehört auch zum Bildprogramm der Bronzetür im Dom zu Pisa. Bonanus von Pisa hat um 1180 diese monumentale Tür für die Porta di San Ranieri, wie auch ein anderes Gusswerk im Hauptportal des Domes zu Monreale (1185), gestaltet. Die obere Hälfte des Bildes mit der lateinischen Überschrift Transfiguratio Domini füllen die drei Hauptpersonen. Jesus steht in der Mitte des Berges mit seinem Buch in der linken Hand. An den Seiten sind ebenso auf dem Berge stehenden Mose und Elija zu sehen. Anders hat das Raffaello Sanzio in seinem Werk La Trasfigurazione (1518-1520) vorgesehen. Auf seinem Gemälde Jesus hat kein Buch und erhebt sich etwas vom Berg, wie auch die Begleiter aus dem Alten Bund. Charakteristisch ist für Bonanus, dass die drei Jünger in der unteren Hälfte des Bildes hocken und ihnen im Grunde jeweils ein Fuß oder eine adäquate Sitzfläche fehlt. Wichtig für den szenischen Zusammenhang war dem Modelleur jedoch, dass der mittlere der Jünger zum Geschehen auf dem Berge aufblickt. Zwei Jünger beim Raffaello schauen auf, aber sie stehen nicht, sondern liegen. Die Aposteln Petrus, Jakobus und Johannes auf dem Bildfeld von Pisa schlafen nicht ganz, als wollten sie möglichst alles mitbekommen. Sie sind ziemlich nah am Geschehen. Dagegen auf dem Bild aus den Vatikanischen Museen sind links nah am Berg noch zwei Personen zu sehen, sowie unten im Bild ganze Reihe von Menschen, die das alles mitbekommen haben und sogar diskutieren untereinender.
Am vergangenen Sonntag stand Jesus vor dem Versucher als Gott und Mensch da. Der Teufel hat vor ihm kein Halt gemacht, weil er dachte er könnte ihn, den Menschen, umkriegen. Aber Jesus hat mit göttlicher Kraft den Satan besiegt. Gott-Mensch, ausgehungert und einsam, aber voller Kraft von oben. Ähnliche Feststellung kann uns am heutigen Sonntag gelingen. Jesus, menschlicher Meister, spricht vor seinen Jüngern mit den großen Propheten zwischen Himmel und Erde. Da passiert etwas. Die Stimme des Vaters ruft aus: Das ist mein geliebter Sohn (Mk 9, 7). Er zeigt ihnen seine Gottheit und das Gesetz und die Prophezeiungen begleiten ihn. Auf ihn konzentriert sich alles Vorhergesagte und er ist die Erfüllung der Prophetie. Auch hier ist Jesus als Gott und Mensch da. Die Gegenwart Jahwes ist hier! Jahwes Angesicht zu sehen bedeutet den Tod: Kein Mensch kann ihn sehen und am Leben bleiben (Ex 33, 20). Sie bekommen Angst und fallen vielleicht auf ihr Gesicht. Gott will nicht den Tod des Menschen, nicht mal des Sünders (vgl. Ez 18, 23). Er will, dass er am Leben bleibt. Der heilige Paulus schreibt: Ist Gott für uns, wer ist dann gegen uns? Er hat seinen eigenen Sohn nicht verschont, sondern ihn für uns alle hingegeben - wie sollte er uns mit ihm nicht alles schenken? (Röm 8, 31b-32) Gott Vater hat uns in Jesus alles geschenkt.

Jesus, du bist Gott, der zu uns Menschen gekommen ist.
Herr, auf dich wollen wir hören.
Jesus, du bist das von Gott uns geschenkte Leben.

2 Niedziela Wielkiego Postu

W 2 Niedzielę Przygotowania do Świąt Wielkiej Nocy w centrum liturgii stoi Przemienienie Jezusa (Mk 9, 2-10). To wydarzenie na Górze Tabor stało się ulubionym tematem artystów. Należy ono również do programu ilustracji drzwi z brązu w katedrze w Pizie. Bonanus z Pizy ok. 1180 r. wykonał te monumentalne drzwi do Porta di San Ranieri, podobnie jak inny odlew, w portalu głównym katedry w Monreale (1185 r.). Górną połowę obrazu, z łacińskim tytułem Transfiguratio Domini, wypełniają trzy główne postacie. Jezus stoi na środku góry ze swoją księgą w lewej ręce. Po bokach widzimy również stojących na górze Mojżesza i Eliasza. Inaczej przewidział to Raffaello Sanzio w swoim dziele La Trasfigurazione (1518-1520). Na jego obrazie Jezus nie ma żadnej księgi i unosi się nieco, podobnie Towarzysze ze Starego Przymierza. Charakterystyczne dla Bonanusa jest to, że trzej uczniowie w dolnej połowie ilustracji siedzą i brakuje im w gruncie rzeczy jakiejś podstawy, czy odpowiedniej płaszczyzny do siedzenia. Dla artysty ważne było dla całości sceny, żeby uczeń siedzący w środku spoglądał w górę na to wydarzenie. Podobnie u Raffaella, dwaj uczniowie patrzą w górę, ale są w pozyzji leżącej. Apostołowie Piotr, Jakub i Jan nie śpią tak do końca na ilustracji z Pizy, jakby chcieli wszystko zarejestrować. Są oni dość blisko tego wydarzenia. Natomiast na obrazie z Muzeów Watykańskich widać z lewej strony blisko góry dwie osoby, jak również u dołu obrazu całą rzeszę ludzi, którzy wszystko widzą i słyszą i nawet dyskutują ze sobą.
W poprzednią niedzielę Jezus stał przed Kusicielem jako Bóg i Człowiek. Diabeł nie omieszkał dostąpić do Niego, bo pomyślał, że tego człowieka mógłby jakoś omamić. Ale Jezus zwyciężył szatana z Boską mocą. Bóg-Człowiek, wygłodzony i osamotniony, ale pełen mocy z wysoka. Podobne stwierdzenie pasuje i do tej niedzieli. Jezus, ludzki mistrz, rozmawia wobec swoich uczniów, między niebem a ziemią, z wielkimi prorokami. Coś się dzieje, głos Ojca woła: On jest moim Synem umiłowanym (Mk 9, 7). Ukazuje On im swoje Bóstwo, a Prawo i Proroctwa towarzyszą Mu. Na Nim koncentruje się wszystko zapowiedziane i On jest spełnieniem proroctwa. Także tutaj Jezus jest Bogiem i Człowiekiem. Jahwe jest tutaj obecny. Oglądać oblicze Jahwe oznacza śmierć: żaden człowiek nie może oglądać mojego oblicza i pozostać przy życiu (Wj 33, 20). Ogarnia ich strach i być może padają na swoje oblicze. Bóg nie chce śmierci człowieka, nawet grzesznika (por. Ez 18, 23). On chce, aby pozostał przy życiu. Św. Paweł pisze: Jeśli Bóg jest przy nas, to któż przeciwko nam? On własnego Syna nie oszczędził, ale wydał Go za nas wszystkich, dlaczego więc nie miałby nam ofiarować wszystkiego wraz z Nim? (Rz 8, 31b-32) Bóg Ojciec w Jezusie podarował nam wszystko.

Jezu, Ty jesteś Bogiem, który przyszedł do nas ludzi.
Panie, chcemy Ciebie słuchać.
Jezu, Ty jesteś Życiem, podarowanym nam przez Ojca.

 
 
Archiv - Archiwum
Counter
web design net-golum