»Ich nähre mit dem,
wovon ich mich selbst ernähre.«

»...inde pasco, unde pascor...«

Augustinus Aurelius, Sermo 339, 4

 
»Karmię was tym,
czym sam żyję.«

BOTSCHAFT FÜR DIE WOCHE - MEDYTACJA TYGODNIA
P. Teodor Puszcz SChr

 
 


Lernt von mir; denn ich bin gütig…

Verspottung Christi (Fol. 21v), Miniatur aus dem holländisch-lateinischen Passionsgebetbuch (um 1500)
14. Sonntag im Jahreskreis

Die Szene, die wir auf der Miniatur sehen, könnte für uns als bildhafte Beschreibung der Worte Jesu aus dem heutigen Evangelium: ... lernt von mir; denn ich bin gütig und von Herzen demütig (Mt 11, 29) dienen. Das kleinformatige holländisch-lateinische Passionsgebetbuch (51 Blätter) bietet außer Texte noch 29 Miniaturen zur Passion Christi, die die Ereignisse von der Auszahlung der Silberlinge an den Verräter Judas bis zur Auferstehung in Momentaufnahmen festhalten. Das Gebetbuch wurde vermutlich für Adolph, Herzog von Geldern, und dessen Frau Katharina um 1500 fertig gestellt. Auf Fol. 21v finden wir eine Miniatur, die die Verspottung Christi darstellt.

Das, was wir auf dem Bild sehen, ist eine Konsequenz der Überlegungen des Meisters zu den entsprechenden Fragmenten der Leidensgeschichte bei Matthäus und Lukas (vgl. Mt 27, 30; Lk 22, 63-64). Jesus sitzt in seinem Gewand auf einer Bank oder Stein. Der Raum ist leer, aber vielleicht ist er doch voll von Geschrei der Soldaten, die Jesus mit den Fäusten schlagen und verspotten. Sie sehen gar nicht wie Soldaten aus. Jesus wurden die Hände gebunden und das Gesicht mit einem weißen Tuch verhüllt. Nur Lukas berichtet davon (vgl. Lk 22, 64). Fragen wir uns: wie viel Geduld und Demut musste der Herr einbringen, um sich von den Menschen das alles gefallen zu lassen. Und dabei ist er der Friedenskönig, der gekommen ist und von dem der Prophet sagte: ...er ist demütig und reitet auf einem Esel, auf einem Fohlen, dem Jungen einer Eselin (Sach 9, 9c). Der König ist gerecht und siegreich (vgl. Sach 9, 9b), er ist gnädig und barmherzig, langmütig und reich an Gnade. Der Herr ist gütig zu allen, sein Erbarmen waltet über all seinen Werken (Ps 145, 8-9). Der Herr ist gütig zu allen, sagte der Psalmist. Er ist vor allem geduldig, was die unüberlegten Taten der Menschen, ja sogar bösen Taten, betrifft. Die Peiniger Jesu stehen stellvertretend für uns da. Sie Erfüllen ihre Befehle und nehmen sich vielleicht noch mehr Freiheit dabei. Sie sind fremd für Jesus. Auf jeden Fall, sie glauben noch nicht an ihn. Und was ist mit den Seinen? Was ist mit dem Verrat, mit der Untreue und mit dem Hochmut in der Kirche und in der Christenheit? Schmerzt ihn das nicht? Jesus sagt heute, wir sollen von ihm lernen. Der Lernprozess gilt in beiden Richtungen. Auf der einen Seite, wenn uns etwas von Seiten der Mitmenschen widerfährt, dann sollen wir es in Demut des Herzens ertragen. Und auf der anderen Seite sollen wir aufpassen, dass wir keinem Schmerzen zufügen. Das ist gar nicht neu. Aber aus der Lebenserfahrung wissen wir genau, dass wir immer wieder etwas Neues lernen und etwas zu lernen haben.

Herr Jesus, du bist mein Meister.
Du sagst auch zu mir: lerne von mir.
Herr Jesus, ich will von dir lernen.
Helfe mir!...

14 Niedziela Zwykła

Scena ukazana na miniaturze mogłaby posłużyć do zobrazowania słów Jezusa z dzisiejszej ewangelii: ...uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem (Mt 11, 29). Książeczka o pasji (holländisch-lateinische Passionsgebetbuch), z której pochodzi ten obraz, jest małego formatu (51 kart) i zawiera oprócz tekstów również 29 miniatur ilustrujących mękę Chrystusa. Szereg wydarzeń, od wypłacenia srebrników Judaszowi poczynając, na zmartwychwstaniu kończąc, zostało uchwyconych jak w kadrze. Modlitewnik ten został sporządzony prawdopodobnie ok. 1500 roku dla Adolfa, księcia Geldern, i jego żony Katarzyny. Na fol. 21verso spotykamy miniaturę przedstawiającą wyszydzenie Chrystusa.

Treść obrazu to owoc przemyśleń mistrza na temat odpowiednich fragmentów pasji u Mateusza i Łukasza (por. Mt 27, 30; Łk 22, 63-64). Jezus siedzi w swojej sukni na ławce lub kamieniu. Pomieszczenie jest raczej puste, ale może jednak wypełnione krzykami żołnierzy, którzy uderzają Skazańca pięściami i szydzą z Niego. Prawdę mówiąc, oprawcy nie wyglądają wcale na żołnierzy. Związali oni Jezusowi ręce, a twarz zasłonili białą chustą, jak wspomina o tym tylko św. Łukasz (por. Łk 22, 64). Zapytajmy: jak wielka była cierpliwość i pokora Pana w chwili tego poniżenia i wyszydzenia? Ale On jest przecież Królem pokoju, który przyszedł i o którym powiedział prorok: ...pokorny jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy (Za 9, 9c). To Król sprawiedliwy i zwycięski (por. Za 9, 9b), On jest łagodny i miłosierny, nieskory do gniewu i bardzo łaskawy. Pan jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył (Ps 145, 8-9). Pan jest dobry dla wszystkich, wołał psalmista. On jest przede wszystkim cierpliwy wobec nieprzemyślanych czynów ludzkich, nawet tych najgorszych. W osobach oprawców Jezusa obecny jest każdy z nas. Wypełniają oni rozkazy, być może zbyt gorliwie. Obcy dla Jezusa, mają jednak swoje miejsce w Jego historii, choć jeszcze w Niego nie wierzą. A co ze "swoimi" Jezusa? A co ze zdradą, niewiernością i pychą w Kościele i w chrześcijaństwie? Czy to Go nie boli? Jezus mówi dzisiaj, że mamy się od Niego uczyć. Ten proces uczenia się przebiega w obu kierunkach. Z jednej strony, gdy nas spotykają przykrości od innych, powinniśmy je znosić z pokorą serca. Z drugiej strony mamy zważać na to, byśmy nikomu nie sprawiali przykrości. To nic nowego. Ale z własnego doświadczenia dobrze wiemy, że ciągle uczymy się czegoś nowego i powinniśmy się czegoś nowego nauczyć.

Panie Jezu, Ty jesteś moim Mistrzem.
Ty mówisz także do mnie: Ucz się ode Mnie.
Panie Jezu, chcę się uczyć od Ciebie.
Pomóż mi!...

 
 
Archiv - Archiwum
Counter
web design net-golum