»Ich nähre mit dem,
wovon ich mich selbst ernähre.«

»...inde pasco, unde pascor...«

Augustinus Aurelius, Sermo 339, 4

 
»Karmię was tym,
czym sam żyję.«

BOTSCHAFT FÜR DIE WOCHE - MEDYTACJA TYGODNIA
P. Teodor Puszcz SChr

 
 


Aus seinem Inneren werden Ströme von lebendigen Wasser fließen

Adolf Hyła Bild des barmherzigen Jesus (1947)
Pfingsten

Im Evangelium für Vorabend des Pfingstfestes lesen wir die Worte Jesu: Aus seinem Inneren werden Ströme von lebendigem Wasser fließen (Joh 7, 38). Jesus zitiert hier den Propheten des Alten Testaments und bezieht seine Worte auf sich. Und Johannes erklärt paar Jahrzehnte später: Damit meinte er den Geist, den alle empfangen sollten, die an ihn glauben (Joh 7, 39a). Ein ungewöhnliches Bild zum Pfingstfest möchte ich Ihnen heute vorstellen. Ein erstes Bild vom Barmherzigen Jesus ist nach den Anweisungen der heiligen Schwester Faustyna Kowalska 1934 in Vilnius in der Werkstatt vom Eugeniusz Kazimirowski gemalt worden und befindet sich bis heute in der Heilig Geist - Kirche in Vilnius. Das Bild, das wir vor Augen haben, ist vom Adolf Hyła gemalt und nach dem zweiten Weltkrieg dem Kloster in Kraków-Łagiewniki als Votivgabe durch jemand geschenkt worden.

Auf dem Bild sehen wir auferstandenen Jesus mit seinen Wundmalen. Mit der Rechten segnet er und mit der Linken zeigt er die Stelle, wo sein Herz am Kreuz durchbohrt wurde. Aus der Herzwunde strömen zwei Strahlen: ein roter und ein weißer. Jesus hat weißes Gewand und keine Schuhe an. Er macht den ersten Schritt zu mir. So hat ihn die Schwester Faustyna in einer Vision am 22.2.1931 gesehen. Ein Wort ist unten zu lesen: Jesus, ich vertraue auf Dich. Erstaunlich, wie diese Szene, die im 20. Jahrhundert im Bild festgehalten wurde, mit dem Wort aus dem Evangelium korrespondiert. Jesus ist zur einen Quelle des Wassers geworden. Wir wissen jetzt, dass es sich nicht um Wasser handelt. Gemeint ist der Heilige Geist, der über alle Menschen ausgegossen wurde (vgl. Joel 3, 1). Die Kirchenväter haben in dem Fließen von Blut und Wasser aus dem Herzen Jesu am Kreuz die Sakramente der Kirche gesehen. Das steht gar nicht im Widerspruch zu dem Fließen des Geistes aus der Seite Jesu. Der Geist Gottes ist in jedem Sakrament am Wirken. Er ist unverzichtbar. Wenn die Kirche die Sakramente feiert und spendet, dann wiederholt sich das Fließen des Heiligen Geistes. Das haben gerade die Propheten des Alten Testaments gesehen: aus dem Unteren des Tempels strömte das Wasser in verschiedene Richtungen hervor (vgl. Ez 47, 1-12), im Haus des Herrn entsprang eine Quelle (vgl. Joel 4, 18), aus Jerusalem wird lebendiges Wasser fließen (vgl. Sach 14, 8). Versuchen wir drei Worte aus der Liturgie des Hochfestes zusammenzustellen. Beim Prophet Joel erfahren wir, dass der Geist Gottes über alle Menschen ausgegossen wird, und dass Söhne und Töchter werden Propheten sein, sogar Knechte und Mägde. Sie werden Zeugen sein (ein Prophet im biblischen Sinn ist ein Zeuge), die auf die großen Taten Gottes die Mitmenschen aufmerksam machen werden (vgl. Joel 3, 1-5). Jesus greift das Wort des Propheten auf und, von Durst und Wasser sprechend, spricht er vom Geist, den die an ihn Glaubenden empfangen sollen (vgl. Joh 7, 37-39). Er stattet seine Jünger mit dem Geist aus und sendet sie in die Welt hinaus (vgl. Joh 20, 19-23). Mit der Gabe des Heiligen Geistes empfangen die ausgesandten Zeugen (Propheten) verschiedene Gaben, um in der Kirche von den großen Taten Gottes ständig Zeugnis zu geben. Sie sind aufgefordert weiterzugeben, was sie empfangen haben. Sie sind berufen, ihre Mitmenschen auf die Zeichen Gottes in der Zeit und in der Welt aufmerksam zu machen. Schließen wir uns der Schar der Zeugen und Propheten in der Geschichte und von heute an. Lassen wir uns in die Welt aussenden.

Herr Jesus, sende uns deinen Geist.
Herr, gib uns viele Gaben, die wir brauchen.
Herr Jesus, mache uns zu Propheten unserer Zeit.

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

W ewangelii na wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego czytamy następujące słowa Jezusa: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza (J 7, 38). Jezus cytuje tutaj proroka ze Starego Testamentu i odnosi te słowa do siebie. A Jan wyjaśni dziesiątki lat później: A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego (J 7, 39a). Chcę dzisiaj przedstawić nietypowy, jak na Zesłanie Ducha Świętego, obraz. Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego został namalowany w pracowni Eugeniusza Kazimirowskiego w 1934 w Wilnie, według wskazań św. Siostry Faustyny Kowalskiej i znajduje się obecnie w kościele Ducha Świętego w Wilnie. Natomiast obraz, który mamy przed sobą, został namalowany przez Adolfa Hyłę i po wojnie ofiarowany jako wotum klasztorowi w Krakowie-Łagiewnikach.

Na obrazie widzimy Jezusa zmartwychwstałego z widocznymi ranami. Prawą ręką błogosławi, a lewą pokazuje miejsce, w którym Jego serce zostało przebite na krzyżu. Z rany serca wychodzą dwa promienie: czerwony i biały. Jezus jest ubrany w białą szatę i jest boso. On wykonuje pierwszy krok moim kierunku. Tak Go widziała Siostra Faustyna w wizji 22.2.1931 roku. U dołu czytamy słowa: Jezu, ufam Tobie. Zadziwiające jest to, jak ta scena, uchwycona w XX wieku w obraz, koresponduje ze słowem z ewangelii. Jezus stał się źródłem Wody. Dzisiaj już wiemy, że nie chodzi o wodę. Chodzi o Ducha Świętego, który został wylany na wszystkich ludzi (por. Jl 3, 1). Ojcowie Kościoła w wypłynięciu krwi i wody z serca Jezusa widzieli sakramenty Kościoła. Nie stoi to wcale w sprzeczności z wypłynięciem Ducha z boku Jezusa. Duch Boży działa w każdym sakramencie. On jest nieodzowny. Kiedy Kościół sprawuje sakramenty, to wtedy powtarza się wylanie Ducha Świętego. To właśnie widzieli prorocy Starego Testamentu: spod świątyni wypływała woda w różnych kierunkach (por. Ez 47, 1-12), z domu Pańskiego wytrysło źródło (por. Jl 4, 18), z Jerozolimy wypłynęły strumienie wód (por. Za 14, 8).
Spróbujmy zestawić razem trzy myśli z liturgii dzisiejszej uroczystości. Od proroka Joela dowiadujemy się, że Duch Boży będzie wylany na wszystkich ludzi i synowie oraz córki będą prorokami, nawet niewolnicy i niewolnice. Oni będą świadkami (prorok w sensie biblijnym jest świadkiem), którzy zwrócą uwagę sobie współczesnych na wielkie dzieła Boże (por. Jl 3, 1-5). Jesus powołuje się na słowo proroka i mówiąc o pragnieniu oraz wodzie, mówi w gruncie rzeczy o Duchu, którego mają otrzymać wierzący w Niego (por. J 7, 37-39). On obdarza swoich uczniów Duchem i wysyła ich w świat (por. J 20, 19-23). Wraz z darem Ducha Świętego, posłani świadkowie (prorocy) otrzymują różne dary, potrzebne do ciągłego dawania świadectwa o wielkich dziełach Bożych w Kościele. Są oni wezwani do obdarowywania innych tym, co sami otrzymali. Są oni powołani do zwracania uwagi sobie współczesnych na znaki Boże w czasie i w świecie. Dołączmy do rzeszy świadków i proroków z przeszłości i teraźniejszości. Pozwólmy się wysłać w świat.

Panie Jezu, poślij nam Twojego Ducha.
Panie, daj nam wiele darów, tak nam potrzebnych.
Panie Jezu, uczyń z nas proroków naszych czasów.

 
 
Archiv - Archiwum
Counter
web design net-golum