»Ich nähre mit dem,
wovon ich mich selbst ernähre.«

»...inde pasco, unde pascor...«

Augustinus Aurelius, Sermo 339, 4

 
»Karmię was tym,
czym sam żyję.«

BOTSCHAFT FÜR DIE WOCHE - MEDYTACJA TYGODNIA
P. Teodor Puszcz SChr

 
 

Besuch der Jünger des Täufers im Kerker

Bronzetür von Andrea Pisano (um 1290-um 1348) an der Südseite des Battistero in Florenz.
Quelle: A. Paolucci. Die Bronzetüren des Baptisteriums in Florenz. München 1997. S. 48

3. Adventssonntag

Die Perikope des heutigen Evangeliums (Mt 11, 2-11) besteht aus zwei Teilen: aus der Frage des Johannes und der Antwort Jesu und aus dem Zeugnis Jesu über den Täufer.

Eine der Szenen auf der Bronzetür in Florenz zeigt den Besuch der Jünger des Täufers im Kerker. Das Baptisterium als freistehendes Gebäude vor dem Dom in Florenz wurde mit drei Kunstwerken versehen. Es sind drei Bronzetüren von zwei Künstler geschaffen. Das erste Werk wurde von Andrea Pisano (ca. 1290 bis nach 1348) in den Jahren 1330 bis 1336 angefertigt und stellt auf 28 Reliefs das Leben und Martyrium des hl. Johannes des Täufers sowie 8 Tugendallegorien dar. Die nächste teilweise vergoldete Bronzetür führte Lorenzo Ghiberti (1378-1455) zwischen 1403 und 1424 aus. Dieses Werk stellt auch auf 28 Feldern die wichtigsten Ereignisse aus dem Leben Jesu sowie die vier Evangelisten und die vier Kirchenväter der lateinischen Kirche dar. Die dritte Tür, auch „Paradiestür“ genannt, stammt ebenso von Lorenzo Ghiberti und wurde von ihm in den Jahren 1425 und 1452 geschaffen. Diese Bronzetür besteht aus zehn vergoldeten Relieftafeln mit Episoden aus dem Alten Testament. 1990 wurde die Originaltür durch eine Kopie ersetzt. Die Johannes-Tür von A. Pisano wurde an der Südseite des Baptisteriums aufgehängt, die Jesus-Tür an der Nordseite der Taukapelle und die „Paradiestür“ an der Ostseite, genau gegenüber des Domeingangs.

Das Relief mit der angesprochenen Szene befindet sich auf dem rechten Flügel der Bronzetür von A. Pisano. Es ist auf dem Bild das Gefängnisgebäude mit den Gittern zu sehen. Sechs Jünger kamen Johannes besuchen. Einer hat sich sogar geneigt und spricht gerade mit ihm. Dieser Jünger hat den Auftrag von Johannes bekommen Jesus die Frage zu stellen: Bist du der, der kommen soll, oder müssen wir auf einen anderen warten? (Mt 11, 3) Als die Männer zu Jesus gekommen sind schickte er sie zu Johannes den Täufer zurück mit der Antwort: Geht und berichtet Johannes, was ihr hört und seht: Blinde sehen wieder, und Lahme gehen; Aussätzige werden rein, und Taube hören; Tote stehen auf, und den Armen wird das Evangelium verkündet (Mt 11, 4-5). Eine große Ähnlichkeit fällt auf, wenn man den ersten Besuch Jesu in der Synagoge zu Nazaret nimmt und die Worte, die er aus dem Buch Jesaja vorgelesen hat: Der Geist des Herrn ruht auf mir; denn der Herr hat mich gesalbt. Er hat mich gesandt, damit ich den Armen eine gute Nachricht bringe; damit ich den Gefangenen die Entlassung verkünde und den Blinden das Augenlicht; damit ich die Zerschlagenen in Freiheit setze und ein Gnadenjahr des Herrn ausrufe (Lk 4, 18-19). Jesus beruft sich hier und dort auf den großen Propheten Jesaja.

Es bleibt die unerklärliche Johannes-Frage. Zu der sagte der hl. Gregor der Große (540-604) in einer Homilie folgendes: Warum sendet er nun vom Kerker aus seine Jünger mit der Frage: „Bist du es, der da kommen soll, oder sollen wir einen anderen erwarten?“, als würde er den nicht kennen, auf den er gewiesen hatte, und als wüsste er nicht, ob er es sei, den er selbst in Prophetie, Taufe und Hinweis laut bezeugt hatte. Doch diese Frage löst sich schnell, bedenkt man Zeit und Ordnung des Geschehens. Als er am Fluss Jordan stand, bezeugte er, dass dieser der Erlöser der Welt sei; im Kerker fragt er ob er selbst komme, nicht weil er zweifelt, dass er der Erlöser der Welt sei; vielmehr fragt er, um zu erfahren, ob der, der persönlich in die Welt gekommen war, auch persönlich in den Kerker der Unterwelt hinabsteige. Den er nämlich als Vorläufer der Welt verkündet hatte, dem ging er auch durch sein Sterben in das Totenreich voraus. Daher fragt er: „Bist du es, der da kommen soll, oder sollen wir einen anderen erwarten?“ Als wollte er eigentlich fragen: Sag, ob du ebenso für die Menschen sterben willst, wie du für die Menschen geboren werden wolltest, damit ich, der ich der Vorläufer deiner Geburt gewesen bin, auch der Vorläufer deines Todes werde und damit ich der Unterwelt ankünde, dass du kommst, da ich schon der Welt angekündigt habe, dass du gekommen bist. Daher antwortet der Herr nach der Aufzählung seiner machtvollen Wunder sogleich auf die Frage, indem er auf die Erniedrigung seines Todes verwies: „Blinde sehen, Lahme gehen, Aussätzige werden rein, Taube hören, Tote erstehen auf, Armen wird das Evangelium verkündet. Selig ist, wer an mir keinen Anstoß nimmt!“ (Gregor der Große, Homiliae in evangelia, Homilie 6, 1).

Jesus, auf dich haben die Völker gewartet.
Jesus, auf dich haben die Propheten gewartet.
Jesus, du kamst unerwartet und du bist schon da unter uns.

3 Niedziela Adwentu

Perykopa dzisiejszej Ewangelii (Mt 11, 2-11) składa się z dwóch części: z pytania Jana i odpowiedzi Jezusa oraz ze świadectwa Jezusa o Chrzcicielu.

Jedna ze scen na drzwiach z brązu we Florencji pokazuje odwiedziny uczniów Chrzciciela w więzieniu. Baptysterium jako wolnostojąca budowla przed katedrą we Florencji zostało wyposażone w trzy dzieła sztuki. Są to trzy drzwi z brązu wykonane przez dwóch artystów. Pierwsze dzieło zostało wykonane przez Andrea Pisano (ok. 1290 – 1348) w latach 1330-1336 i przedstawia na 28 płaskorzeźbach życie i męczeństwo św. Jana Chrzciciela oraz 8 alegorii cnót chrześcijańskich. Następne częściowo pozłocone drzwi z brązu wykonał Lorenzo Ghiberti (1378-1455) w latach 1403-1424. To dzieło przedstawia również na 28 polach najważniejsze wydarzenia z życia Jezusa oraz czterech Ewangelistów i czterech Ojców Kościoła łacińskiego. Trzecie drzwi, zwane także „drzwiami rajskimi” , pochodzą również od Lorenzo Ghiberti i zostały wykonane w latach 1425-1452. Te drzwi z brązu powstały z dziesięciu pozłoconych reliefów ukazujących epizody ze Starego Testamentu. W 1990 roku oryginalne drzwi zostały wymienione na kopię. „Drzwi Janowe” A. Pisano zostały zawieszone na południowej ścianie baptysterium, „drzwi Jezusowe” po północnej stronie kaplicy chrzecielnej, a „drzwi rajskie” po wschodniej stronie, dokładnie naprzeciw wejścia do katedry. Relief ze wspomnianą sceną znajduje się na prawym skrzydle drzwi A. Pisano. Na obrazie widoczny jest budynek więzienia z kratami. Sześciu uczniów przyszło w odwiedziny do Jana. Jeden z nich się nawet schylił i akurat rozmawia z nim. Ten uczeń otrzymał polecenie od Jana, aby zadał Jezusowi pytanie: Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać? (Mt 11, 3) Gdy ci mężczyźni przyszli do Jezusa, to odesłał ich z powrotem do Jana Chrzciciela z odpowiedzią: Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię (Mt 11, 4-5). Uderza wielkie podobieństwo, gdy się przytoczy pierwszy pobyt Jezusa w synagodze w Nazarecie i Jego słowa przeczytane z Księgi Izajasza: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana (Łk 4, 18-19). Jezus powołał się tutaj i tam na wielkiego proroka Izajasza.

Pozostaje jeszcze to niejasne pytanie Janowe. Do niego odniósł się św. Grzegorz Wielki (540-604) w jednej z homilii w następujący sposób: Dlaczego teraz wysyła on z więzienia swoich uczniów z tym pytaniem: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też mamy czekać na kogoś innego?” jakby nie znał Tego, na którego wskazał i jakby nie wiedział o tym, że to Ten, o którym głośno zaświadczył w proroctwie, chrzecie i wskazując na Niego. Jednak to pytanie szybko się wyjaśnia, gdy przemyśli się czas i porządek wydarzenia. Gdy stał na rzeką Jordan, zaświadczył, że Ten jest Zbawicielem świata. W więzieniu pyta, czy On sam przyjdzie, nie żeby wątpił, że On jest Zbawicielem świata, co więcej pyta, aby dowiedzieć się, czy Ten, który osobiście przyszedł na świat, także osobiście zstąpi do więzienia otchłani. Tego, którego ogłosił światu jako zwiastun, Tego też wyprzedził swoją śmiercią do królestwa umarłych. Stąd pyta: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też mamy czekać na kogoś innego?” Jakby chciał raczej zapytać: Powiedz, czy Ty chcesz również umrzeć za ludzi, tak jak chciałeś się dla ludzi narodzić? Bym, jak stałem się zwiastunem Twoich narodzin, tak stał się zwiastunem Twojej śmierci i żebym otchłani ogłosił, że przyjdziesz, gdyż już ogłosiłem światu, że przyszedłeś. Stąd Pan odpowiada od razu na pytanie, po wyliczeniu swoich pełnych mocy cudów, jednocześnie wskazując na uniżenie w swojej śmierci: Niewidomi odzyskują wzrok, kulawi chodzą, trędowaci stają się czyści, głusi słyszą. Umarli zmartwychwstają, a ubogim jest głoszona dobra nowina. Szczęśliwy jest ten, kto we Mnie nie wątpi” (Grzegorz Wielki, Homiliae in evangelia, homilia 6, 1).

Jezu, na Ciebie czekały narody.
Jezu, na Ciebie czekali prorocy.
Jezu, Ty przystedłeś nieoczekiwanie i jesteś już wśród nas. 

 
 
Archiv - Archiwum
Counter
web design net-golum